Typen met T9 verleer je nooit

“Het zijn allemaal mogelijkheden die zich aandienen, maar misschien mogelijkheden waar u helemaal niet gelukkig mee bent.” Een uitspraak van de pas overleden wetenschapper Chriet Titulaer. Met zijn tv-programma Wondere Wereld presenteerde hij in de jaren ’80 de nieuwste technologische ontwikkelingen en voorspelde hij welke uitvindingen de apparaten van de toekomst zouden worden.

Mobiele communicatie zou een ‘nieuwe rage’ worden, zei hij dertig jaar geleden. Dit had hij fout. Een rage, iets wat tijdelijk erg populair is, kun je de mobiele communicatie van nu namelijk niet meer noemen. Een leven zonder mobiele telefoon is haast ondenkbaar geworden. Niet alleen voor bellen en sms’en moet je beschikbaar zijn, ook voor e-mail en direct messaging via WhatsApp, iMessage of Telegram wordt van je verwacht dat je constant online bent met je smartphone. Althans, in mijn omgeving. Zijn we nog wel gelukkig met de situatie die deze technologie voor ons heeft gecreëerd?

Het voortdurend online en beschikbaar zijn, draagt mijns inziens mee aan de druk van onze omgeving om aan bepaalde verwachtingen te voldoen. Door sociale media worden we elke dag geconfronteerd met wat iedereen voor gave dingen doet. We kunnen altijd gestoord worden door een appje of een mailtje, waardoor ons hoofd nooit echt rust krijgt. Zo worden we telkens herinnerd aan de verschillende dingen die we (zouden) moeten doen.

Sinds drie maanden gebruik ik daarom geen smartphone meer. Het gaat prima met me. Ik spreek nog steeds wie ik wil spreken. Ik ben te bereiken via mijn klaptelefoontje voor bellen en sms’en. Op de computer check ik een paar keer per dag mijn e-mail en Facebook. Ik ben dus bereikbaar op meerdere platformen. Onvrede met deze situatie komt niet vanuit mij, maar vanuit mijn omgeving.

“We krijgen je niet te pakken, wat is je nummer?” ontving ik laatst per e-mail. Ik had geen gemiste oproep of sms ontvangen van deze betreffende personen. Het bleek dat ze me alleen via WhatsApp hadden geprobeerd te contacten en uit mijn non-response op dat medium hadden opgemaakt dat ik niet te bereiken was.

“Oh, jij zit natuurlijk niet in de WhatsAppgroep,” hoor ik ook regelmatig. Men vergeet constant dat ik de berichten niet meer meekrijg van de groepen waar ik nog in zit. En het gevolg is dat er dus iemand altijd apart naar mij nog een bericht moet sturen, als het belangrijk voor me is om te weten. Je moet maar geliefd genoeg zijn dat mensen dat voor je over hebben. Tot nu toe gaat dat nog goed. Maar hoe lang hebben mensen daar nog zin in?

Ondertussen heb ik niet meer constant een scherm voor mijn hoofd. Als ik in de trein zit, kan ik naar buiten kijken en mijn gedachten rust geven. Ik kan contact maken met de persoon tegenover me. Ook lees ik veel makkelijker een boek, want ik word niet meer constant afgeleid door de vraag ‘zou ik nog een berichtje hebben’. Als ik op straat loop, kan ik kijken wat er om me heen gebeurt en zien wie er langs me loopt. Het voelt goed om niet de hele tijd in dat apparaat gedoken te zitten in het openbaar. Ik voel me veel meer ‘op aarde’.

Hoewel ik nog steeds via Facebook aan direct messaging doe wanneer ik achter de computer zit, heb ik toch een kanaal minder waardoor ik geprikkeld kan worden. Mij helpt het dus, maar voor mijn contactpersonen is het ‘een extra handeling’. Ze moeten een ander scherm of andere app openen om mij een apart bericht te sturen. Als ze daar al aan denken.

Toch is het niet alleen dat ik druk van anderen ervaar om online te zijn. Het komt ook uit mijzelf. De aantrekkingskracht van het online wíllen zijn is bij mij enorm groot. Mocht het zover komen dat ik weer toegeef aan de smartphonerij, dan wil ik het toch anders doen. Ik weet alleen nog niet hoe. Een betere discipline? Op gezettere tijden mijn berichten checken, in plaats van constant? Al mijn meldingen uitzetten?

Jammer dat Chriet Titulaer er niet meer is om voorspellingen te doen. Misschien zou hij raad weten. Of misschien zou hij wel een terugkeer van de dumbphone voorspellen, en oproepen tot een eradicatie van deze smartphoneziekte. Zodat we allemaal wat minder druk gaan ervaren.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s