“Alles met ‘te’ ervoor is niet goed, behalve tevreden”

 

“Het moet allemaal meer, beter en anders”, zei een vriend laatst tegen me. “Nu begin ik met kitesurfen, terwijl ik net het golfsurfen een beetje onder de knie begin te krijgen. Waarom hou ik het daar dan niet gewoon bij?”

Dit zie ik meer om me heen. Een vakantie naar Toscane voldoet niet meer. We moeten verder: Bali, Guatemala, Tanzania. De consumptiemaatschappij is ook zo ingericht. Na een tweejarig telefoonabonnement mogen we een nieuw telefoontoestel uitzoeken van onze provider. Maar mijn telefoon doet het nog prima als ‘ie twee jaar oud is. Waarom zou ik hem dan inruilen?

Vaak denk ik dan aan mijn opa. Mijn opa die flink verdiende als KLM-piloot maar altijd in dat rijtjeshuis bleef wonen. Die met het geduld van een engel een ketting kon maken uit één stuk hout. Die nooit in het antwoord van zijn dagelijkse cryptogram keek, maar altijd bleef nadenken en uiteindelijk zelf op de oplossing kwam.

Hij leerde mijn moeder om tevreden te zijn en zij gaf dat door aan mij. “Alles met ‘te’ ervoor is niet goed, behalve tevreden”, citeerde ze opa dan. Daar denk ik nog vaak aan. De zorgvuldigheid waarmee opa werkte kon ik aflezen aan de meubels die hij maakte voor zijn eigen huis en voor ons huis.

Als ik weer eens te veel tegelijk wil doen en geen keuzes kan maken, dan probeer ik aan opa te denken. Met materiële zaken gaat dat makkelijk. Ik kan heel lang doen met crappy telefoons, ik hoef geen MacBook en kan ontzettend lang plezier hebben van één shirtje dat vijf euro kostte bij de H&M.

Immateriële dingen zijn lastiger. Ik zou graag meer piano spelen, en gitaar. Ik zou vaker willen klimmen, elke dag willen schrijven, en zo nu en dan naar het buitenland willen om nieuwe plekken te ontdekken. Maar ik zou ook wel op yoga willen, salsalessen volgen en leren paardrijden. Ik heb twee studies gedaan omdat ik niet kon kiezen, en journalistiek ben ik gaan doen om maar op zoveel mogelijk plekken te komen en zoveel mogelijk mensen te ontmoeten.

En ben ik tevreden? Zijn zij die dit herkennen tevreden? Is mijn vriend die wil leren kitesurfen tevreden? In eerste instantie zou je denken van niet. Als je meer wil, ben je niet tevreden. En het is ook goed om doelen te stellen, je best te doen en niet achterover te leunen. Maar als je dan even stil staat en bekijkt wat je hebt, dan hebben we in het Westen toch een leven waar we best content mee mogen zijn.

Ik vind tevredenheid daarom een waarde waar we in de prestatiemaatschappij wat meer aandacht aan moeten besteden. Heb je je gewilde baan of stageplek niet gekregen, dan is er wel een andere plek waar je het naar je zin krijgt. En die plek hoeft niet perfect te zijn. Natuurlijk wil iedereen de plek in hun leven vinden waar ze ultiem gelukkig zijn. Maar tijdens die zoektocht die ongetwijfeld tegenslagen met zich meebrengt, denk ik dat het beter helpt om te focussen op wat wel fijn is dan om te flippen over wat je net niet hebt bereikt.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s