De VPRO weet wat je nodig hebt als je zwelgt in faalgevoelens en andere soorten ellende

Op het moment dat ik aan het zwelgen was in mijn gevoel van mislukking dat ik geen baan aangeboden kreeg op mijn stageplek, ontdekte ik de VPRO Zwelgplek. Dit stukje internet biedt soelaas aan iedereen die zich op de één of andere manier kut voelt. Je kunt kiezen tussen verschillende soorten ellende, bijvoorbeeld ‘ik haat alles’ of ‘allenig’. Ik werd als vanzelf getrokken naar het knopje met: ‘ik kan niks’.

Daar vond ik allerlei video’s, podcasts en tekeningen die te maken hebben met, nou ja, alles waar ik over schrijf hier eigenlijk. Natuurlijk stond Alles wat we wilden ertussen, de documentaire die ik al eens bij mijn tips zette. Dat was mijn allereerste aanraking met gelijkgestemden in de prestatiemaatschappij destijds in 2010. Dus die kende ik al.

Maar er stond nog veel meer. Een film van Eva Mulvad over een violist die een schijnbaar perfect leven leidt, maar die constant op zoek is naar de beste versie van zichzelf. Tekeningen van Rogier Roeters, zoals je hierboven ziet staan, over twijfel en gepieker.

En ook een videoserie waarin bekende Nederlanders werd gevraagd om hun ‘CV der mislukkingen’: ze vertellen bijvoorbeeld over studies die ze niet hebben afgemaakt of ondernemingen die ze niet van de grond kregen. Een beetje à la Fuckup Nights en Screw Up dus: het falen centraal stellen.

Chris Zegers zei daar precies wat ik nodig had op dat moment: “Zodra je in je leven continu probeert te voldoen aan verwachtingen, leef je dus het leven van anderen en niet van jezelf. Gevaar is echter dat je die verwachtingen zo eigen maakt dat je denkt dat ook echt zelf te willen. En dan ontstaat de discrepantie tussen wat je doet en wie je bent.”

Ik realiseerde me toen dat ik tegen het eind van mijn stage inderdaad een beetje mijn eigen ik kwijt was geraakt doordat ik steeds aan het nadenken was vanuit mijn stageplek: wat willen zij, wat verwachten zij. En dat daar mijn gevoel van mislukking uit voortkwam. Terwijl ik veel tevredener ben als ik alleen naar mezelf kijk en zie wat ik in die drie maanden allemaal voor dingen heb gedaan, mensen heb gesproken en vaardigheden heb geleerd.

Superhandig dus, zo’n zwelgplek. Ik heb nog lang niet alles bekeken, want ik wil dat waardevolle materiaal niet in één keer bingen, ik zwelg liever gedoseerd. Maar de volgende keer dat ik weer eens denk dat ik niks kan, of aan het zwelgen ben in een ander soort ellende, dan weet ik waar ik zeker even heen surf.

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s