Die keer dat ik Humberto Tan in zijn laatste week Late Night interviewde over falen

 

“Dus jij hebt een klotegevoel bij je carrière en bij afwijzing?” valt Humberto Tan met de deur in huis. Het is de dinsdag van zijn laatste week bij Late Night en ik zit met hem te lunchen bij een sjieke tent. Dankzij een simpel berichtje op de Facebookchat. Of nou ja, een heel verhaal eigenlijk.

Ik was benieuwd hoe hij ermee omgaat dat hij onlangs in the face of the public moest vertellen dat iemand anders zijn programma zou gaan presenteren. En nieuwsgierig of er parallelle gevoelens zouden zijn met mijn niet-mogen-blijven-bij-mijn-stageverlener. Daarom stuurde ik hem dat bericht. Zou hij net zo balen? Zou hij ook hebben getwijfeld aan zijn eigen kunnen?

“Ik heb ervoor gezorgd dat ik alleen die dingen deed waar ik oprecht nieuwsgierig naar was.”

Voordat ik hem al die vragen kan stellen, moet ik eerst antwoord geven op die van hem. “Ja, omdat ik gewoon nog steeds niet echt een carrière héb,” zeg ik. Hij hoort me aan. Hoe erg ik het vind dat ik even oud ben als de eindredacteur bij mijn stage die al zes jaar daar werkt, maar nooit een opleiding heeft afgemaakt. Dat ik nu wil proberen geld te verdienen in de journalistiek, maar dat het voelt alsof ik daarin verzuip omdat ik geen idee heb hoe dat moet. Dat ik wenste dat ik eerder was begonnen met dat vak leren, zodat ik nu op mijn zesentwintigste tenminste al ‘ergens’ was geweest.

“Wat jij beschrijft, is een plek waar je nog niet bent. Je bent steeds bezig met waar je naartoe wilt, en pas als dat resultaat bereikt is, dan ben je ‘er’”, zegt Humberto. “Dat vind ik onzin. Probeer nou eerst te doen wat je moet doen. Simpele dingen goed doen en dan pas een stap vooruit. Ik heb ervoor gezorgd dat ik alleen die dingen deed waar ik oprecht nieuwsgierig naar was. Als je dat namelijk bent, dan heb je ook een grotere kans dat je daar goed in wordt. Anders doe je het bijvoorbeeld omdat je geld wilt verdienen. Dat hou je misschien wel lang vol, maar leuk is het niet.”

Ik vind het wel frappant dat hij dat zegt, want dat is juist datgene waar ik me tegen probeer te verzetten. Ik wil me niet laten meeslepen door het idee dat ik nu al een ‘volwassen’ baan zou moeten hebben, of een relatie of andere vastigheden. Ik wil juist genieten van wat ik nu doe, ik wil mijn eigen nieuwsgierigheid volgen en me van niemand iets aantrekken. Dat is de reden van dit hele blog. Want als je het idee hebt dat je moet voldoen aan externe verwachtingen, kun je last krijgen van prestatiedruk en daarbij ook faalangst.

“Het voelde de eerste 48 uur als falen, maar als je er langer over nadenkt, dan is het meer balen dan falen.”

En Humberto dan? Hij heeft zoveel prijzen gewonnen dat ‘ie haast wel uit elkaar moet barsten van de druk om prestaties op dat niveau te blijven leveren. En zo’n moment dat besloten wordt dat je moet stoppen met jouw ooit zo succesvolle show, lijkt me dan best een klap. Humberto: “Het voelde de eerste 48 uur als falen, maar als je er langer over nadenkt, dan is het meer balen dan falen. Na vijf jaar en meer dan duizend uitzendingen, met twee Televizier-Sterren, een Tv-Beeld en een Sonja Barend Award, dan kan je moeilijk van falen spreken.”

Dat vind ik mooi gezegd. Maar al die ogen die op hem gericht zijn die hem zien falen en balen? Hoe gaat hij daar dan mee om? “Dat ben ik al 25 jaar gewend. Oordelen van anderen, halve waarheden van anderen, vooroordelen van anderen… Ik probeer me niet te richten op zaken waar ik geen invloed op heb. Ik heb geen invloed op het gedrag van mensen dat ze online Netflix willen kijken of Youtube, ik heb weinig invloed of het programma voor mij heel hoog of heel laag scoort, dus ja dan is het in dat opzicht makkelijker te accepteren.”

Maar Humberto had wel invloed op het aandragen van mogelijke oplossingen, voordat de beslissing zou worden gemaakt dat er een nieuwe presentator moest komen. “Ik zei dat er volgens mij nog een paar stations tussenin zijn, daar kun je ook even uitstappen en kijken of het werkt. Maar RTL stoof meteen door naar het eindstation.”

“Als een speler op het veld bij voetballen wordt gewisseld bij de ene club, wil dat niet zeggen dat dat geen goede speler is.”

Ging hij daardoor niet twijfelen aan zijn kunnen? “Het is niet dat jij het niet kan, want dat heb je laten zien afgelopen jaren. Je hebt niet voor niets al die prijzen en noem maar op. Alleen we willen uit een ander vaatje tappen,” vertelt Humberto over de visie van RTL. “Als een speler op het veld bij voetballen wordt gewisseld bij de ene club, wil dat niet zeggen dat dat geen goede speler is,” gaat hij verder. “Alleen misschien lukt het in dit team even niet. Of in dit tijdperk even niet. Of in deze week even niet.”

Die sportmetafoor werkt best goed. Mijn stageplek was voor drie maanden het goede team op het goede moment. Ik heb daar ontzettend veel geleerd en gezien en gedaan. Het heeft bevestigd dat ik met journalistiek voor het eerst iets heb gevonden wat ik leuk vind om te doen: onderzoek doen, mensen spreken en verhalen vertellen. Dat is een enorm contrast als je kijkt naar Stella die al een paniekaanval kreeg als ze dacht aan het idee dat ze een witte doktersjas aan moest trekken. Dus die faalgevoelens bij dat ik niet mocht blijven, zijn onzin.

En zo kijkt Humberto ook naar Late Night. “Het is geen fout, het is een beslissing waar ik het niet mee eens ben. Late Night is één jaar extreem boven verwachting geweest, dat had niemand verwacht dat eerste jaar, zo snel. Het tweede, derde en vierde jaar is het conform en nog steeds boven verwachting geweest, alleen het vijfde jaar beneden verwachting. Per saldo: heel tevreden. Zo simpel is het. 1055 uitzendingen. Een fout? Nee.”

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s